Eriveyil


Song: Eriveyil
Artiste(s): Shreya Ghoshal
Lyricist: Vayalar Sharath Chandra Varma
Composer: Afzal Yuzuf
Album: Ithu Pathiramanal

Eriveyilu kollum kilimakalu konchi
Ennamma chirakiloru thanalekumo
Chorimanalu chikkum ilayavalu kenchi
Ennamma ini valiyoru ira thedumo

Kunjukokkil annamekaan
Ammayaayi njaan paanju pokunnithaa

((Eriveyilu kollum kilimakalu konchi
Ennamma chirakiloru thanalekumo
Chorimanalu chikkum ilayavalu kenchi
Ennamma ini valiyoru ira thedumo))

Kaalan paruntho nakhamodi ninne
Kaalil kurukkaan varilla ponne
Ottaykku ningal ira theduvaano
Aakum varaiykkum njaan kaavalalle

Amma ningalkku nalkonnoree vaakkukal
Kelkkumennaal varillaathma nombarangal
Paathiraavin kooriruttil
Kannu randhum raanthalaakunnithaa

((Eriveyilu kollum kilimakalu konchi
Ennamma chirakiloru thanalekumo
Chorimanalu chikkum ilayavalu kenchi
Ennamma ini valiyoru ira thedumo))

Kaayalpparappin kunjolamellaam
Kaalil kilungum chilanka thanne
Angekkare ninnoru thoniyeri
Ingottoraalo virunnu vannaalente

Kunjikkidaangalkku thaangenkilo
Ente ullinte koottaayirunnenkilo
Pinneyennum bheethi maarum
Nombarangal maanju pokillayo

((Eriveyilu kollum kilimakalu konchi
Ennamma chirakiloru thanalekumo
Chorimanalu chikkum ilayavalu kenchi
Ennamma ini valiyoru ira thedumo))

എരിവെയിലു കൊല്ലും കിളിമകളു കൊഞ്ചി
എന്നമ്മ ചിറകിലൊരു തണലേകുമോ
ചൊരിമണലു ചിക്കും ഇളയവളു കെഞ്ചി
എന്നമ്മ ഇനി വലിയൊരു ഇര തേടുമോ

കുഞ്ഞുകൊക്കിൽ അന്നമേകാൻ
അമ്മയായി ഞാൻ പാഞ്ഞു പോകുന്നിതാ

((എരിവെയിലു കൊല്ലും കിളിമകളു കൊഞ്ചി
എന്നമ്മ ചിറകിലൊരു തണലേകുമോ
ചൊരിമണലു ചിക്കും ഇളയവളു കെഞ്ചി
എന്നമ്മ ഇനി വലിയൊരു ഇര തേടുമോ))

കാലൻ പരുന്തോ നഖമോടി നിന്നെ
കാലിൽ കുരുക്കാൻ വരില്ല പൊന്നെ
ഒറ്റയ്ക്ക് നിങ്ങൾ ഇര തെടുവാണോ
ആകും വരൈയ്ക്കും ഞാൻ കാവലല്ലേ

അമ്മ നിങ്ങൾക്കു നൽകൊന്നൊരീ വാക്കുകൾ
കേൾക്കുമെന്നാൽ വരില്ലാത്മ നൊമ്പരങ്ങൾ
പാതിരാവിൻ കൂരിരുട്ടിൽ
കണ്ണു രണ്ടും റാന്തലാകുന്നിതാ

((എരിവെയിലു കൊല്ലും കിളിമകളു കൊഞ്ചി
എന്നമ്മ ചിറകിലൊരു തണലേകുമോ
ചൊരിമണലു ചിക്കും ഇളയവളു കെഞ്ചി
എന്നമ്മ ഇനി വലിയൊരു ഇര തേടുമോ))

കായൽപ്പരപ്പിൻ കുഞ്ഞോളമെല്ലാം
കാലിൽ കിലുങ്ങും ചിലങ്ക തന്നെ
അങ്ങേക്കരേ നിന്നൊരു തോണിയേറി
ഇങ്ങോട്ടോരാളോ വിരുന്നു വന്നാലെൻറെ

കുഞ്ഞിക്കിടാങ്ങൾക്ക്‌ താങ്ങെങ്കിലൊ
എൻറെ ഉള്ളിൻറെ കൂട്ടായിരുന്നെങ്കിലോ
പിന്നെയെന്നും ഭീതി മാറും
നൊമ്പരങ്ങൾ മാഞ്ഞു പോകില്ലയോ

((എരിവെയിലു കൊല്ലും കിളിമകളു കൊഞ്ചി
എന്നമ്മ ചിറകിലൊരു തണലേകുമോ
ചൊരിമണലു ചിക്കും ഇളയവളു കെഞ്ചി
എന്നമ്മ ഇനി വലിയൊരു ഇര തേടുമോ))

Leave a comment